Shows enzo...

Als je een show uitzoekt waar je je hondjes gaat exposeren kijk je vaak naar de keurmeester die is uitgenodigd om die dag jouw ras te keuren.
Ik heb al vaak geschreven dat buitenlandse keurmeesters overgevlogen uit welk continent dan ook meestal voor
leuke verrassingen zorgen omdat deze mensen niet weten wie de bekende gezichten en fokkers zijn .
Ik moet het daar, eerlijk is eerlijk, wel een beetje van hebben,
want ik loop niet alle shows af
en ik ben niet aktief bij een hondenvereniging of welke kynologische instantie dan ook
Ik zal om bovenstaande redenen dan ook nooit echt tot de showincrowd gaan behoren want het is een wereldje op zich en ons kent ons.
Het is dus in mijn voordeel als er echt op de hond wordt gekeurd.

Maar wat als er nu op 30 kilometer afstand van je huis een CAC show wordt georganiseerd op 1 van de allermooiste plekjes van Belgie maar de teckelkeurmeester die dag
daarvan weet je dat hij niet staat te juichen om jou en je hondjes te keuren daar er in het verleden het e.e.a is voorgevallen
omdat deze teckelkeurmeester tevens de voorzitter is van de belgische teckelclub?
Ja, dan heb je een dilemma.
Ga je wel of ga je niet..

Want ik ben sfeergevoelig voor de omgeving waar een show wordt gehouden.
Lekker belangrijk zul je denken.
Tja... ieder zijn tic ;-)
maar ik zie dat graag groen en hondvriendelijk !
Juist die hondvriendelijke omgeving van een show draagt voor mij erg bij aan een leuke showbeleving.
Rondom de hal wil ik graag gras en bomen .
Je bent namelijk de hele dag met 1 of meerdere honden op pad en een beetje wandelen met de hondjes is leuk en kills time.
Voor jou en voor hen.
En die tijd heb je in overvloed
Je wordt geacht van 9 tot 4 aanwezig te zijn
en het keuren van de standaard ruwhaarteckels duurt maar een uurtje hooguit.
Ja en wat dan?
Niks zo erg als een rondje lopen tussen hoge gebouwen op een geasfalteerde binnenplaats als hondenuitlaatplek waar tevens alle afvalcontainers geparkeerd staan.
Daar word ik niet vrolijk van.
De show in Charleroi was zo'n gruwel.
Als je een keer zin hebt om flink depressief te worden moet je daar vooral eens naar toe gaan.
Maar deze show in Lommel daarintegen zou gehouden worden op een steenworp afstand van de Lommelse Sahara .
We praten over bijna 200 hectare duinlandschap met naaldbossen en in het midden daarvan een prachtig groot meer.
Volgens Wikipedia werd deze Lommelse Sahara in 2005 uitgeroepen tot 1 van de allermooiste plekjes van Vlaanderen en voor mij is dat anno 2010 nog steeds zo.
Als je daar gaat wandelen dan denk ik altijd dat de honden menen dat ze in het paradijs terecht zijn gekomen zo mooi is het daar.
En met een beetje mazzel heb je de Sahara helemaal voor jezelf en de honden alleen want je ziet er geen kip.
Alleen zwarte zwanen.
Enfin voordat dit showlijntje verandert in een aflevering van gewest tot gewest met een irritant hoog VVV gehalte
en om een lang verhaal kort te maken.
Ik heb me ingeschreven op de show , Belgische keurmeester tevens Voorzitter van de BE teckelclub ten spijt en dit hele spektakel vond gisteren 13-6-2010 plaats.

En het ging goed!
De keurmeester in kwestie heeft gisteren veel tijd genomen voor elke teckel.
Ook voor Hoppe en Mata Hari en dit was een aangename verrassing
want ik had gevreesd voor een Hi en Bye keuring !

Hoewel er ook hondenrassen buiten werden gekeurd was de teckelring binnen in de sporthal de Souvereign.
Ze werden op tafel van gebit tot laatste staartwervel grondig geinspecteerd en er moesten veel rondjes gelopen worden.
er werden enkele fraaie standaard ruwhaarteckels voorgebracht maar er waren er een paar bij die de rubberen matten waarop gelopen moest worden helemaal niks vonden.
sommige gingen tot grote wanhoop van de handlers na elke 10 passen vol in de rem.
En dan weet je weer waarom je zo dol bent op het ras
als ze iets vertikken dan kun je het wel shaken ;-)
Milanese salami, carnibest zalmsnacks helpt in zo'n situatie geen ene moer.
Die eigenaren hopen natuurlijk dat de teckels volgend jaar buiten gekeurd gaan worden!

Gelukkig hadden Hoppe en Mata hari geen last van de rubber ondergrond en liepen netjes en gemotiveerd hun rondjes
en dat heeft geresulteerd in een 1 uitmuntend voor Mata Hari in de intermediaire klasse en een
1 uitmuntend voor Hoppe in de open klasse.
Toen werd het spannend aan welke teef het Cac punt toegekend zou gaan worden.
Hoppe en Mata Hari moesten tegen een mooi teefje lopen uit de kampioensklasse maar Hoppe heeft het uiteindelijk gekregen.
Daarna moest Hoppe tegen het beste reutje lopen en ook dat ging uitstekend want ze werd Beste van het Ras en later in de Erering mocht ze zich 2 e beste van de rasgroep noemen.

Het was dus een succesvolle dag op een hondenshow waarvan je echt moet overwegen om je daar volgend jaar ook voor in te schrijven...
maar je hoeft natuurlijk niet een heel jaar te wachten om naar de Sahara te gaan!

[Terug ]